Juan Atkins, producent i DJ z Detroit, powszechnie uznawany za jedną z kluczowych postaci techno, zmarł w wieku 64 lat. Jego śmierć potwierdziła agencja reprezentująca artystę, Green Smith Artists. Atkins miał wystąpić 31 października w klubie Yu Yu w Mexico City.
Brzmienie ukształtowane przez Detroit
Wpływ Atkinsa wyrósł z kameralnej lokalnej sceny. Dorastał w Detroit, jako nastolatek grał w zespołach funkowych i garażowych, a w gimnazjum poznał Derricka Maya i Kevina Saundersona. Cała trójka zyskała później miano Belleville Three, dzieląc się sprzętem, przestrzenią studyjną i pracą produkcyjną, gdy wspólnie pomagali kształtować rodzące się elektroniczne brzmienie miasta. [1]
W wieku 18 lat Atkins założył z przyjacielem Richardem „3070” Davisem zespół Cybotron. Ich wczesne nagrania łączyły funk, instrumentarium elektroniczne i futurystyczną tematykę, tworząc charakterystyczny styl, który zyskał szerszą publiczność dzięki utworowi „Clear” z 1983 roku. Utwór stał się undergroundowym hitem, zanim trafił do mainstreamu; sprzedał się w 50 000 egzemplarzy, a później samplowali go Missy Elliott i inni artyści. [1]
Cybotron wydał trzy albumy: Enter w 1983 roku, Empathy w 1993 roku i Cyber Ghetto w 1995 roku. Twórczość Atkinsa w zespole była jednym z wątków jego kariery, która obejmowała także Belleville Three i Borderland, odzwierciedlając jego nieprzerwane zaangażowanie w techno z Detroit i szerszą społeczność muzyki elektronicznej.
Nie tylko parkiet
Atkins postrzegał muzykę jako sposób przekazywania idei, a nie tylko porywania tłumu do tańca. W niedawnym wywiadzie dla „The Guardian” powiedział, że jego teksty miały skłaniać do refleksji nad czymś więcej niż taniec i romans, dodając, że artyści mają obowiązek mówić o czymś ważnym. Takie podejście szło w parze z futurystycznym charakterem jego wczesnych prac, który pomógł wyróżnić brzmienie Detroit w miarę jego rozwoju. [1]
Atkins otwarcie mówił również o nazwie, którą nadał tej muzyce. W wywiadzie dla „Pitchforka” z 2005 roku powiedział, że zawsze określał swoją twórczość mianem techno, nawet gdy DJ-e z Chicago nazywali ją Detroit house. Wspominał o różnicach między muzycznymi punktami odniesienia obu miast, opisując zarazem przyjaźń i rywalizację panujące między ich DJ-ami. [1]
W ostatnich latach życia Atkins nadal koncertował jako DJ i performer. Grał w klubach między innymi w Nowym Jorku i Berlinie, a także na festiwalowych scenach Movement w Detroit, Dekmantel w Amsterdamie i Houghton w Anglii. Jego śmierć zamyka rozdział kariery scenicznej, która trwała przez kolejne pokolenia muzyki elektronicznej, a nagrania, które współtworzył, wciąż zajmują centralne miejsce w historii techno.