Pülashi jest eksperymentatorem, ciekawską osobą, synem mitu, starcem i dzieckiem, połączeniem dwóch czasów i dwóch światów.
"W domu zawsze istniał związek z różnymi formami artystycznymi".
Kiedy byłem dzieckiem, mój ojciec malował w sposób samouk i pozwalał mi chodzić po dużych płótnach, które miał w procesie. Pamiętam, że byłem cały pełen farby oznaczającej stopy i dłonie na płótnach, które były rozłożone na podłodze. W domu zawsze istniał związek z różnymi ekspresjami artystycznymi.
Moje pierwsze wrażenie miało miejsce podczas szkolenia w Szkole Sztuk Wizualnych na ULA. Kiedy wszedłem do warsztatu grawerskiego, poczułem głębokie powinowactwo z prasą i tajnikami tego rzemiosła. Stopniowo zdałem sobie sprawę, że media graficzne są mi bardziej znane niż te obrazowe.
"Mój ojciec dał mi płytę Guerrilla Seca "La realidad más real". Ten album wywarł na mnie wielki wpływ ze względu na surowość i przejrzystość tekstów".
Można powiedzieć, że były trzy kamienie milowe, które zbliżyły mnie do ruchu, pierwszym był fakt, że mieszkałem w pobliżu Plaza Sucre w stanie Merida, lepiej znanym jako Plaza de Milla, w tym miejscu nieco ponad 20 lat temu spotykali się deskorolkarze, rolki, bmx i raperzy. Kiedy miałem około 9 lat, byłem oszołomiony ich piruetami i ich postawą do tego stopnia, że próbowałem ich naśladować. Stopniowo przyjmowałem ich sposoby, aż w wieku 14 lat zacząłem poważnie jeździć na deskorolce; Choć nie jest to jeden z elementów kultury hip-hopowej per se, jest to dyscyplina uliczna bardzo do niej podobna. Drugim kamieniem milowym, który uważam za ważny, było to, że pewnego dnia, również w wieku 9-10 lat, mój ojciec dał mi płytę Guerrilla Seca "La realidad más real". Ten album wywarł na mnie wielki wpływ ze względu na surowość i przejrzystość tekstów, chociaż wielu z nich zrozumiałem w pełni dopiero po latach, od tej pierwszej chwili byłem zafascynowany rytmami i melodiami instrumentów. I wreszcie w 2015 roku BlairOne, kolega z klasy i świetny producent z Trujillo, całkowicie oddany temu gatunkowi, zachęcił mnie do tworzenia własnych instrumentów. Od tego czasu podchodzę do sztuki samplowania znacznie poważniej i już nie z pozycji słuchacza.
Termin "grafika" rozumiem jako spektrum technik, które pozwala na tworzenie obrazów z bezpośredniego lub pośredniego oddziaływania na powierzchnię. Chociaż nie jest bezwzględnie konieczne, aby wytworzony obraz był powtarzalny, charakterystyczne dla technik graficznych jest umożliwienie wielu kopii tego samego projektu, jak ma to miejsce w fotografii, sitodruku lub grawerowaniu.
Jakie są Twoje najlepsze doświadczenia w uczestnictwie artystycznym?
Do tej pory jednym z najbardziej wzbogacających doświadczeń był udział w Amalgama Gráfica Internacional Contemporánea VI Portfolio, ponieważ pozwoliło mi to zrozumieć techniczny rygor i zaangażowanie związane z opracowaniem projektu o tych cechach. Wcale nie jest łatwo utrzymać stabilność obrazu w całej ręcznie wykonanej edycji, gdzie za każdym razem, gdy proces jest powtarzany, konieczne jest zapewnienie, że warunki nie zmieniają się, pomimo samej natury życia, która jest wyjątkowa i niepowtarzalna w każdej chwili. To trochę tak, jakby próbować przezwyciężyć iluzję czasu, powtarzając określone warunki określoną liczbę razy. Grawerowanie to dość magiczne rzemiosło.
"Podziękowania dla mieszkańców Taller Orégano za ich pracę na rzecz samorządności i oporu w tych czasach zbędnej bezpośredniości".
Nie miałem jeszcze przyjemności fizycznego wyjazdu za granicę, jednak w 2020 roku miałem okazję uczestniczyć w konkursie na grafikę organizowanym przez Taller Orégano, z siedzibą w Valparaíso w Chile. To było moje pierwsze doświadczenie dzielenia się moją pracą z ludźmi z innych miejsc. Podziękowania dla mieszkańców Taller Orégano za ich pracę na rzecz samorządności i oporu w tych czasach zbędnej natychmiastowości.
Również w roku 2021 pracowałem nad edycją Amalgama Gráfica, o której wspomniałem wcześniej, to portfolio było koordynowane i opracowywane przez Ediciones Pata Negra w Oviedo w Hiszpanii.
Chociaż moja codzienna dynamika obraca się wokół grafiki jako drukarz w Taller de Artistas Gráficos Asociados Luisa Palacios TAGA, zawsze znajduję chwile na eksperymentowanie i komunikowanie się poprzez rap pod pseudonimem sieterayo. Ta dyscyplina pozwala mi uchwycić w sposób samouka poprzez format dźwiękowy moje postrzeganie świata i siebie.
Niektórzy artyści, którzy wpłynęli na mój rozwój artystyczny to Wilfredo Lam, Mario Abreu, Oswaldo Vigas, Jose Maria Cruxent, Pier Alechinsky, Joseph Beuys, a także petroglify Lascaux, Altamira, Chiribiquete, między innymi, chociaż ich autorzy są nieznani. W dziedzinie muzycznej niektóre z moich referencji to Illya Kuryaki & The Valderramas, Elphomega, Tr3s Monos, Gata Cattana, Kankick, Damu The FudgeMunk, Nujabes, Ka, Madlib.
Czy robiłbyś to do końca życia?
Chociaż nie jestem zamknięty na wykonywanie innego rodzaju zawodu lub dyscypliny, ponieważ byłoby to szkodliwe dla ekspansji i rozwoju człowieka, na razie wyobrażam sobie cały mój rozwój wokół ekspresji artystycznej, czy to poprzez matrycę, papier, kamerę czy instrumenty.
Bardzo dziękuję Pülashi za udostępnienie nam tego wywiadu i opowiedzenie nam części jego pracy artystycznej, zapraszam do śledzenia go w jego sieciach i cieszenia się jego wspaniałą pracą.
https://m.youtube.com/@sieterayo